Biblioteka Kongresu posiada dokument ze stycznia 1770 roku, który stanowi publiczne ogłoszenie hańby. Wzywa Synów i Córki Wolności, aby nie kupowali niczego od Williama Jacksona, bostońskiego kupca. Dlaczego? Ponieważ zignorował kolonialny bojkot brytyjskich towarów importowanych. Był outsiderem w ruchu, który niemal doprowadził do zastoju gospodarki Imperium.
Embarga nałożone w latach 1765–1775 nie były jedynie protestami. To była wojna gospodarcza. Cel był prosty: zmusić Wielką Brytanię do uznania praw politycznych kolonistów poprzez wywarcie nacisku na ich portfele. Wszystko zaczęło się w 1765 roku od ustawy znaczkowej. Następnie w 1767 r. wydano ustawy Townshend. Grupy kolonialne, na czele których stali Synowie Wolności i życzliwi kupcy wigowie, zorganizowały się, aby zablokować import angielskich towarów.
To zadziałało. Najpierw.
Handel między brytyjskimi kupcami i producentami z koloniami osłabł. Ból był tak realny, że Parlament był zmuszony się poddać. Obie ustawy zostały uchylone. Bojkot wkrótce upadł. Zwycięstwo? Tak. Ale także pułapka.
Mieszkańcy polegają na tej pokojowej broni od dekady. To był ich główny sposób wywierania nacisku na ojczyznę. Myśleli, że mogą kupić sobie prawa. Mylili się.
Dlaczego bojkoty ostatecznie się nie powiodły
Porażka nie leżała w strategii. Działał na zmieniającym się rynku globalnym. Zanim w 1774 r. weszły w życie Akty Niedopuszczalne, Wielka Brytania dostosowała się. Otworzyli nowe rynki w Europie. Kolonie nie były już jedyną deską ratunku dla brytyjskich kupców.
Kiedy Pierwszy Kongres Kontynentalny zareagował na Czyny Niedopuszczalne, podwoił swoje wysiłki. Utworzyli komitety zakazujące importu i eksportu. Chcieli odciąć cały handel. Ale presja nie doprowadziła do zmian politycznych w Londynie. Oczekiwany wpływ na parlament nigdy się nie zmaterializował.
Gospodarka brytyjska uległa dywersyfikacji. Bojkoty kolonialne straciły skuteczność.
Cena pokojowego oporu
Przez dziesięć lat głównym środkiem oporu był brak dostaw towarów. Koloniści starali się realizować swoje żądania bez użycia przemocy. To wymagało dyscypliny. Wymagało to od sąsiadów wzajemnej kontroli. William Jackson został zaatakowany, ponieważ naruszył to zaufanie.
Jednak problemy gospodarcze Wielkiej Brytanii były tylko przejściowe. Wzmocniła się determinacja polityczna w Ameryce. Bojkoty stworzyły zjednoczony front między koloniami, chociaż nie udało im się bezpośrednio wywrzeć nacisku na Wielką Brytanię. Stały się próbą do czegoś większego.
Fiasko bojkotów pokazało, że sama presja ekonomiczna nie wystarczy, aby złamać wolę brytyjskiego rządu. Nie, kiedy mieli inne możliwości. Koloniści musieli szukać nowych sposobów walki.
