Facebook is niet begonnen als een mondiaal imperium. Het begon in een slaapzaal op Harvard. Mark Zuckerberg bouwde de eerste versie in 2004. Hij was niet de enige. Eduardo Saverin, Dustin Moskovitz en Chris Hughes waren er ook. Ze waren allemaal studenten aan dezelfde universiteit.
In eerste instantie had je een e-mailadres van Harvard nodig om lid te worden. Het was exclusief. Die exclusiviteit zorgde voor een hype. Maar de muren vielen snel. In 2006 kon iedereen ouder dan 13 jaar zich aanmelden. De verschuiving van een nichegemeenschap naar een publieke nutsvoorziening was compleet.
Hoe Facebook geld verdiende voordat het openbaar werd
De dienst bleef gratis voor gebruikers. Dat is de sleutel. Er waren geen abonnementskosten. Het bedrijfsmodel was volledig afhankelijk van reclame. Bedrijven betaalden om advertenties weer te geven aan specifieke demografische groepen. Het platform bood rijke data. Profielen, foto’s en sociale grafieken maakten targeting eenvoudig.
Kernfuncties zorgden voor betrokkenheid. Gebruikers hebben profielen gemaakt. Ze hebben foto’s geüpload. De Vind ik leuk-knop werd een standaardmanier om goedkeuring aan te geven. Dan was er de nieuwsfeed. Het verzamelde updates van vrienden. Het zorgde ervoor dat mensen bleven scrollen. Scrollen betekende meer advertentieweergaven. Meer advertentieweergaven betekenden meer inkomsten.
Privacyproblemen en schaal
Privacy was vanaf het begin een issue. Naarmate het gebruikersbestand explodeerde, namen de zorgen toe. Het platform verzamelde gegevens over gedrag, connecties en interesses. Deze gegevens hebben de advertentie-engine aangedreven. Het leidde ook tot een voortdurend debat.
Eind 2011 had Facebook 845 miljoen gebruikers. Het was het grootste sociale netwerk ter wereld. Die schaal trok investeerders aan. Het bedrijf bereidde zich voor op zijn beursintroductie.
De beursintroductie vond plaats in 2012. Er werd $16 miljard mee opgehaald. Dat was destijds een enorm bedrag. Het bevestigde de vroege visie. Het veranderde ook het bedrijf voor altijd. Privébeslissingen werden publieke controle. De drang naar groei bleef voortduren.
